Temat: Legendy polskie- śpiący rycerze w Tatrach.
![](https://autyzmopole.pl/wp-content/uploads/2020/11/obraz-90.png)
Witam Cię!
Dzisiaj poznasz kolejną legendę. Ma je każdy naród i każda społeczność. Legendy przechowują historię, tradycję, życiową mądrość i wartości, które wciąż są aktualne.
![](https://autyzmopole.pl/wp-content/uploads/2020/11/obraz-91.png)
Przed wysłuchaniem legendy o śpiących rycerzach, zapraszam Cię do zabawy, która nazywa się „Budujemy ciszę”. Jest to wyjątkowa zabawa, gdyż podczas niej, musisz zachować spokój. Słuchaj i patrz na mamę.
Budujemy ciszę, budujemy ciszę, (naśladujemy gest budowania – stawiając na przemian dłoń za dłonią, coraz wyżej)
budujemy z klocków ciszę,
prawym uchem słyszę, lewym uchem słyszę, (nadstawiamy prawe/lewe ucho)
bardzo dobrze słyszę ciszę (pokazujemy uszy, potem kładziemy palec na usta)
Dzielnie pompujemy, dzielnie pompujemy (naśladujemy pompowanie)
Balon ciszy bo tak chcemy (pokazujemy dłońmi wielki balon)
Prawe ucho słyszy, lewe ucho słyszy (nadstawiamy prawe/lewe ucho)
Jak w piwnicy tupią myszy (uderzamy o podłogę dłońmi)
Hałas przeganiamy, hałas przeganiamy (gest odganiania dłońmi)
Panią Ciszę zapraszamy, (zagarniamy dłonie do środka w geście zapraszania)
Cicho jak motyle, cicho jak motyle (kładziemy palec na usta, robimy skrzydła z rąk)
Posiedzimy tu przez chwilę. (kładziemy dłonie na podłogę)
![](https://autyzmopole.pl/wp-content/uploads/2020/11/obraz-92.png)
Teraz, usiądź wygodnie i posłuchaj legendy czytanej przez rodzica lub wysłuchaj jej na nagraniu.
Śpiący rycerze w Tatrach
Wiele lat temu, u podnóża Tatr była sobie mała, góralska wioska. Mieszkał w niej młody pastuszek Jaśko, który bardzo kochał góry i często po nich wędrował. (…)
Pewnego dnia do jego rodzinnego domu zawitał sąsiad. Staruszek usiadł przy kominku, zapalił fajkę i zaczął snuć swoje opowieści. – Gdy byłem młody, ludzie często opowiadali, że w jaskini pod samiutkim Giewontem jest ukryty skarb. – Przecież pod Giewontem nie ma żadnej jaskini. Nie raz tam byłem, ale nigdy żadnej nie widziałem – wtrącił Jaśko. (…)
Nazajutrz Jaśko postanowił wybrać się pod Giewont i sprawdzić, czy gdzieś jest tajemnicza jaskinia pełna skarbów. Szedł długo, aż całkiem się zmęczył i usiadł na kamieniu przy niewielkim potoku. Obmywał w wodzie twarz, gdy nagle usłyszał rżenie koni. Rozejrzał się dookoła zdumiony. Był wysoko w górach, więc skąd miały się wziąć tutaj konie? Jeszcze raz wsłuchał się w dziwny odgłos i po chwili zrozumiał, że rżenie dochodzi spad ziemi. Dokładnie przyjrzał się głazom i dostrzegł, że pod tym, na którym przed chwilą siedział jest niewielka szczelina. Z wielkim wysiłkiem odsunął kamień na bok i jego oczom ukazało się przejście. Zaintrygowany, bez wahania zsunął się na dół. (…)
Nagle znalazł się w dużej grocie, na środku której płonęło ognisko. Zaś pod ścianami, w rzędach stały piękne konie. Siedział przy nich rycerz w lśniącej zbroi. Wydawało się, że pilnuje koni, ale gdy Jaśko się zbliżył, zobaczył, że rycerz śpi, z głową wspartą na mieczu. Chłopiec przestraszył się i chciał uciekać, ale wtedy kopnął niewielki kamień. Hałas obudził rycerza. – Czy już nadszedł czas? – zapytał niemal szeptem. – Nie nadszedł, panie. Jeszcze nie. – Dobrze. To bardzo dobrze – powiedział i wskazał chłopcu sąsiednią grotę. – Popatrz, chłopcze, tu śpimy, my – rycerze jego królewskiej mości. Gdy nadejdzie czas, wstaniemy, aby bronić polskich gór i polskiej ziemi. (…) – Nie, właściwy czas jeszcze nie nadszedł – powiedział, cofając się w stronę korytarza, którym przyszedł. (…)
Bardzo szybko znalazł się na zewnątrz. (…) Natychmiast pobiegł do domu, aby opowiedzieć wszystkim co widział. (…) Stary gazda zwrócił się do chłopca. – Nie sądziłem, że uda ci się odnaleźć skarb, o którym ci opowiadałem. Czy wiesz co jest tym skarbem? Jaśko pokręcił głową. – To wolność, chłopcze – uśmiechnął się stary góral. – Ona jest największym skarbem. Nie tylko tutaj, w górach, ale na całym świecie. I to właśnie jej będą zawsze strzegli śpiący rycerze z Tatr.
„Rycerze w grocie”– rozłóż na dywanie, podłodze lub stole, wcześniej wycięte emblematy grot i rycerzy. Następnie, wykonaj polecenia i spróbuj policzyć.
Po prawej stronie groty jest rycerz w złotej zbroi, a po lewej dwóch rycerzy w czerwonych płaszczach. Ile razem jest rycerzy?
W grocie jest rycerz w srebrnej zbroi, a nad grotą stoi jeszcze jeden rycerz. Ile rycerzy jest razem?
Po prawej stronie groty stoi jeden rycerz w zielonym płaszczu, a po lewej jeden w srebrnej. Ile jest razem rycerzy?
Emblematy do zabawy „Rycerze w grocie”
![](https://autyzmopole.pl/wp-content/uploads/2020/11/obraz-93.png)
![](https://autyzmopole.pl/wp-content/uploads/2020/11/obraz-94.png)
Opracowała Marzena Marcjasz
Comments are closed